Historiek

Volleybalkollektief Torhout (VKt): 32 jaar jong

Het Volleybalkollektief Torhout ontstond immers in 1982 uit een fusie van Rembert Dames en Jong Rembert, twee clubs die afzonderlijk reeds langer bestonden.
Rembert Dames was sinds 1966 geschiedenis aan het schrijven als de vrouwelijke tegenhanger van het toenmalige grote Rembert Heren.  Met Chris Grandsard als eerste voorzitter presteerden de Dames het om na enkele seizoenen hun opwachting te maken in eredivisie, het begin van een jarenlange jojo-beweging.  Na een tuimeling naar eerste provinciale trok Rembertheren in 1982 de financiële handen af van de Dames en ook van de jongerenploeg Rembertino (ofte Jong Rembert).
Jan Priem (echtgenoot van Chris Grandsard en allereerste trainer van Rembert Dames), Geert Neels en Herman Vandepoele hielden in 1982 een nieuwe club boven de doopvont, luisterend naar de naam Volleybalkollektief Torhout.  De bedoeling was duidelijk: elk lid was medeverantwoordelijk voor de goede werking van de club en er dienden genoeg ploegen te zijn zodat alle volleyballiefhebbers uit Torhout en omstreken er hun ding konden doen.
De nieuwe vereniging telde bij de stichting 34 leden, nu zijn dat er zo’n 180.

Het aantal verzamelde kampioenstitels en bekers hier opsommen zou ons te ver leiden maar in deze voorbije 32 jaar heeft het VKt frequent een feestje mogen bouwen naar aanleiding van een kampioenstitel of de zoveelste Beker van West-Vlaanderen die onze ploegen wisten binnen te halen.

De damesploeg kende een “explosief” verhaal waarbij in een mum van tijd van eerste provinciale naar ereklasse werd opgeklommen  In 1990 promoveerden Dames 1 – opvolger van Rembert Dames – naar de Eredivisie. Met Anja Duyck en Kato Snauwaert telde de ploeg zelfs twee internationals en haalde de eindronde in eredivisie. De sportpers betitelde toentertijd deze ploeg als een frisse noot in de hoogste reeks. Maar ook hier bleken de beperkingen van financiële aard een bittere realiteit. Het bestuur moest met spijt in het hart dit team barstensvol talent opdoeken en met de dames opnieuw in provinciale beginnen.

Hoewel de club diep in de rode cijfers was gegaan, ging men niet in vereffening maar door hard werken (waarbij het vuile werk (lees de opkuis van de Rockweide van Torhout/Werchter) niet werd geschuwd) slaagde het vernieuwde bestuur er in om de financiën weer gezond te maken.

Maar opnieuw werd gebouwd aan een degelijk team en –begonnen in eerste provinciale- trad er in september 2000 opnieuw een damesploeg in Eredivisie aan. Opnieuw was er heel wat lokaal talent aanwezig.  Het ene jaar ereklasse werd echter geen succes want het bestuur wilde geen financiële avonturen en bleef het vertrouwen geven aan dames uit de regio die dan elke week dienden aan te treden tegen een collectie buitenlandse speelsters.  Kenners beweren -gelet op het talent dat aanwezig was- dat als diezelfde ploeg vandaag in ereklasse zou aantreden, de middenmoot zeker haalbaar zou zijn.   De degradatie was een feit, de ploeg viel uiteen maar VKt bleef aan de weg timmeren.

De waslijst met in provinciale reeksen behaalde titels en bekers besparen we u maar we willen natuurlijk ook de verdiensten van die speelsters en spelers die deel uitmaakten en maken van het Kollektief, eventjes onderlijnen. Belangrijk is dat in provinciale de meeste van die titels behaald zijn (zeker daar waar het om de damesploegen gaat) met speelsters uit de eigen jeugdopleiding.  En meteen herinneren we ons recente successen met o.m. de titel van kampioen van België A-jeugd in 2001, het Vlaams kampioenschap A-jeugd in 2005 en zeer recent het Vlaams kampioenschap junioren in 2012 en 2013 en een bronzen medaille in het Belgisch kampioenschap. Toch is voor VKt, als het de jeugdopleiding betreft, de vooruitgang van elke individuele speelster belangrijker dan het resultaat van de wedstrijden.

Het bestuur van VKt heeft als eerste doelstelling vooropgesteld dat het VKt een volleybalkollektief wil zijn en blijven. Dat betekent dat de club een breed draagvlak voor volleyballiefhebbers wil handhaven.

Wij willen dan ook op vrijwel elk niveau van het damesvolleybal een interessant aanbod hebben.  Is een topploeg in ereklasse wellicht net boven onze mogelijkheden, dan willen we toch op een hoog niveau aanwezig zijn en daar jonge talenten bij elkaar brengen met een uitstekende begeleiding om zo een ploeg te smeden die kwalitatief hoogstaand volleybal brengt en waar jongeren kunnen ontbolsteren.  De prestatie die onze divisieploeg in seizoen 2013-2014 neerzette met een mooie tweede plaats als bekroning, bewijst dat nog maar eens. Als we dan later speelsters zien floreren in ereklasse of zelfs bij de Yellow tigers, onze nationale ploeg (zoals Nina Coolman), dan zijn we blij daar een (bescheiden) bijdrage toe geleverd te hebben.

Maar ook op provinciaal vlak willen we duidelijk aanwezig zijn, zowel op het hoogste niveau als in de andere reeksen waardoor elke speelster die bij het VKt is aangesloten de kans krijgt om op haar niveau aan competitie te doen.

Het Kollektief ware echter niet volledig zonder de Sjampetters.  Deze ploeg ontleent zijn naam omdat toentertijd in dat team de politieagenten en de rijkswachters welig tierden.  Ze waren legendarisch voor hun après-volleybal exploten, waarover nog steeds heroïsche verhalen de ronde doen. Het is de enige herenploeg die het VKt rijk is maar hun geschiedenis is zo verweven met het VKt dat de Sjampetters onlosmakelijk blijven deel uitmaken van het Kollektief.

Een breed draagvlak betekent ook dat de club op recreatief vlak onderdak biedt aan mensen die hun geliefkoosde volleybalsport willen blijven beoefenen.  Onze VLM-dames treden aan in een recreantencompetitie maar daarnaast is er ook nog een gemengde recreantenploeg en een damesrecreantenploeg (de ‘wilde’ wijven).

Tot slot en maar daarom niet minder belangrijk is er de jeugdwerking binnen VKt.  Het is een van de belangrijke pijlers van de werking van VKt. Om die reden werd er dan ook een jeugdbeleidsplan uitgeschreven waar de principes en de visie zijn uitgeschreven.

Terugblikken op een roemrijk verleden is mooi maar het VKt moet vooruit.

Voor het seizoen 2012-2013 heeft het VKt 5 seniorenploegen in competitie: 4 damesploegen en één herenploeg:
De damesploegen treden aan in eerste divisie en in eerste , derde en vierde provinciale.
De herenploeg ( de Sjampetters) speelt dit seizoen in tweede provinciale.
Daarnaast zijn er nog vier meisjesjeugdploegen actief in de jeugdkampioenschappen (cadetten, miniemen en pre-miniemen 2.b en 2.0) en is er een grote volleybalschool met meer dan 40 deelnemers

Verder zijn er nog drie recreantenploegen waarbij de New Bariphi-Girls aantreden in de VLM-competitie (hoogste damesreeks).

Advertenties